Αρχείο ετικέτας synthpop

08. ANOHNI – Hopelessness


Επιτέλους μεταμορφώθηκε στο πλάσμα που πάντα ήθελε η πρώην Antony (and the Johnsons) και έγινε η ακόμα πιο θεϊκή μορφή ANOHNI. Όταν την πρωτοάκουσε ο Lou Reed είπε ότι πρόκειται για έναν άγγελο στη Γη και φυσικά είχε απόλυτο δίκιο. Όταν είμαι συγκινημένη και τρομερά φορτισμένη, πάντα βάζω το «Bird Gerhl» και ρίχνω ένα ωραίο, περιποιημένο κλάμα. Κι αυτό γιατί η ANOHNI έχει πλησιάσει όσο καμία άλλη την ψυχοσύνθεση των εξαιρετικά ευαίσθητων και εύθραυστων ανθρώπων. Ναι είμαι, ναι ξέρω δε μου φαίνεται. Αυτό κατάφερε πάλι η θεότητα με το «Hopelessness», να αγγίξει με λυρισμό τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής μας, για να μας απελευθερώσει. Ξεφεύγει από τον pop παρελθόν της και με παραγωγό τον Hudson Mohawke παίρνει πιο ηλεκτρονικά μονοπάτια, θίγοντας πλέον ευθέως θέματα πολιτικά και περιβαλλοντολογικά.

Την αγαπώ, είναι υπέροχη και έχει ακόμη να μας δώσει πολλά από τη μεγαλειώδη ψυχή της.

14. iamamiwhoami – bounty


to whom it may concern,

this is a taste of an audiovisual excellence coming from the future.

kind regards,

iamamiwhoami

15.   Daft Punk – «Random Access Memories»
16.   Ty Segall – «Sleeper»
17.   Yo La Tengo – «Fade»
18.   Vampire Weekend – «Modern Vampires Of The City»
19.   The Strokes – «Comedown Machine»
20.   Foxygen – «We Are The 21st Century Ambassadors Of Peace & Magic»