Αρχείο ετικέτας Indie Folk

#10 of 10: Best Albums 2007 – 2016


Πρωτοάκουσα περί blogovision από τότε που μπήκα ενεργά στο τουίτερ, δηλαδή το 2010. Χωρίς να έχω καταλάβει απόλυτα ποια είναι η φάση νόμιζα κι εγώ (όπως και οι περισσότεροι έξω από το χορό) ότι είναι κάτι με το οποίο ασχολούνται αποκλειστικά και μόνο «κάποιοι χίπστερς». Όταν όμως είδα κόσμο (και γνωστούς μου) να μιλάει, ψηφίζει, πορώνεται μέχρι και να τσακώνεται για albums και μουσική είπα ότι «όπα, εδώ είμαστε».

Η blogovision είναι για τον καθένα μία πολύ προσωπική υπόθεση και κανείς δεν αντιλαμβάνεται την όλη υπόθεση, αν δε λάβει μέρος. Σπάνια να κάτσω πια ν’ ακούσω προσεχτικά ένα album, την εποχή που έχω τη δυνατότητα ν’ ακούσω σχεδόν τα πάντα ή τελικά να μην τ’ ακούσω αφού το fast forward είναι η εύκολη λύση, γιατί ούτως ή άλλως με περιμένουν χιλιάδες άλλα παρόμοια κομμάτια. Η blogovision με έβαλε στη διαδικασία να ακούσω ήρεμα και προσεχτικά τους καλλιτέχνες που εκτιμώ, ανακαλύπτω, ακόμη και αυτούς που δε γουστάρω. Μπήκα στη διαδικασία να ψάξω και να ρωτήσω τι άρεσε στους άλλους και τι θα μου πρότειναν, να διαβάσω και να ενημερωθώ πολύ πιο συνειδητά.

Η blogovision έχει σίγουρα ένα κοινό χαρακτηριστικό για όλους: άνθρωποι που ακούνε και αγαπάνε τη μουσική ως αναπόσπαστο μέρος της ζωής τους μοιράζονται τις προσωπικές τους επιλογές με (σχεδόν πάντα) έξυπνο και χαριτωμένο τρόπο. Και όταν μοιράζεσαι, μόνο να κερδίσεις έχεις κι εσύ και οι άλλοι γύρω σου. Η blogovision είναι μία πλατφόρμα και μία διαδικασία για να ανταλλάξεις απόψεις και γνώσεις, να μάθεις νέα είδη μουσικής και καλλιτέχνες και να κολλήσεις με albums στο repeat, όπως παλιά. Ευχαριστούμε το Μάρκο (που τον διάβαζα μικρή ανελλιπώς), την Αθηνά και τους υπόλοιπους (συγνώμη που δε σας έχω γνωρίσει όλους), γιατί κατάφεραν όλα αυτά τα χρόνια να μας μαζέψουν αργά αλλά σταθερά. Blogovision εύχομαι να τα εκατοστήσεις!

Πάμε τώρα με χρονολογική σειρά στα #10 των 10 Best Albums 2007 – 2016

01. Radiohead – In Rainbows (2007)

Γιατί είναι οι Radiohead γαμώ το κεφάλι μου μέσα! Και άφησα έξω τους National για χάρη τους, γαμώ τις επιλογές μου!

 

02. Fuck Buttons – Tarrot Spot (2009)

Παίρνουν ένα τεράστιο ηχητικό τρυπάνι και μπαίνουν μέσα σου με φόρα και με ό,τι έχουν και δεν έχουν.

 

03. Arcade Fire – The Suburbs (2010)

Μετά τους Radiohead αυτοί. Με αυτό το album τους γνώρισα και τους ξεχώρισα για την πολύ ιδιαίτερη αισθητική τους, που μου κάνει. Είναι ντελικάτοι και μάγκες. Άρχισαν και εύχομαι να μη σταματήσουν.

 

04. Caribou – Swim (2010)

Caribou, ο μαέστρος!

 

05. LCD Soundsystem ‎– This Is Happening (2010)

James Murphy, είσαι η πανκ του παρόντος και του μέλλοντός μας.

 

06. Sufjan Stevens ‎– The Age Of Adz (2010)

Όταν οι ευαίσθητες ισορροπίες της ψυχής μετουσιώνονται σε μουσική.

 

07. Jon Hopkins – Immunity

Εκτίμηση.

 

08. Savages – Silence Yourself (2013)

Το πιο γαμάτο πανκ συγκρότημα στον πλανήτη είναι γυναικείο. Suck their dicks, darlings!

 

09. Angel Olsen – Burn Your Fire For No Witness (2014)

Είμαι ερωτευμένη με τη φωνή της, το μυαλό της, το πρόσωπό της. Απλά πράγματα.

10. Ty Segall – Manipulator (2014)

Τον ακούω και νιώθω ζωντανή. Είναι ο διάολος επί γης.

 

 

Advertisements

10. Angel Olsen – My Woman


Όταν μεγαλώσει, θα με παντρευτεί ή θα την παντρευτώ. Ένα από τα δύο. Και θα μου τραγουδάει κάθε μέρα. Δε θα βαρεθώ να μιλάω για το μεγαλείο αυτής της τύπισσας. Κάθε δίσκος της Angel Olsen αποτελεί ένα διαμάντι για τη συλλογή κάθε ακροατή που σέβεται τα συναισθήματα, την αισθητική και την ποιητική του διάθεση. Δεν ανακαλύπτει τον τροχό, τον αναδεικνύει με απλότητα και αμεσότητα. Γράφει πέντε στίχους (γιατί τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, ναι είναι) όπως ας πούμε στο «Intern» και λες ότι κάποιος επιτέλους με κατάλαβε (εντάξει και οι Radiohead τα ίδια μου κάνουν). Ή πάρε το «Shut Up & Kiss Me» ή άκου όλο το δίσκο για να συνειδητοποιήσεις τι κάνει αυτό το κορίτσι που θαυμάζω και θα ακούω ό,τι κυκλοφορεί.

Ζωντανή ακόμα η ανάμνηση του live που έδωσε στο Αn όπου όλοι μας κρεμόμασταν από τα χείλη της, ενώ επικρατούσε η απόλυτη ησυχία (κάτι που δεν έχω ξαναζήσει σε συναυλία εδώ, αφού ΚΑΙ στις συναυλίες ο έλληνας δεν μπορεί να βγάλει το σκασμό και πρέπει να πει τα νεάκια του). Της έπιασα λίγο την κουβέντα και ήταν όντως σεμνή, γλυκιά και προσγειωμένη με καθαρό και ευθύ βλέμμα και την απαραίτητη ισορροπία μιας καλλιτεχνικής φιγούρας. Ναι την ερωτεύθηκα για πάντα.

Ήρεμη δύναμη σε ανθρώπινη και μουσική διάσταση. She is definitely My Woman!

«I could make it all disappear
  You could feed me all of your fears
  We could end all this pain right here
  We could rewind all of those tears»

 

16. Daughter – Not to Disappear


Από πού να ξεκινήσω για να σας περιγράψω το μεγαλείο της φωνής της Elena Tonra; Θα το καταλάβετε όταν την ακούσετε, αν δεν την έχετε ήδη. Όντως θυμίζει Cat Power, αλλά στο ακόμα πιο συναισθηματικό (στα πατώματα, ναι). Α και τους είδα live φέτος. Και μου άρεσαν πολύ, αλλά δεν είναι τόσο για αρένα, όσο για πιο πριβέ καταστάσεις. Λοιπόν οι Daughter ξεκίνησαν ως το προσωπικό project της Elena που προανέφερα και παίζουν Indie folk και είναι και από τη Βρετανία. Όλα σας τα ‘πα, ακούστε το δίσκο τους τώρα.

Από τους πολύ πολύ πολύ αγαπημένους μου φετινούς. (Ποιες Warpaint;)

01. Angel Olsen – Burn Your Fire For No Witness


downloadΠέρσι είχα ξεχωρίσει τη Laura Marling, φέτος ήρθε η στιγμή της Angel Olsen. Από το πρώτο της album είχε εμφανή δείγματα ώριμης τραγουδοποιού και στο δεύτερο πια δίσκο της η 27χρονη απογειώνεται. Γνωρίζει καλά το folk και της δίνει το δικό της χρώμα, αλλά γνωρίζει και λατρεύει περισσότερο τη μοναξιά που την εξυμνεί με κάθε τρόπο.

H Angel Olsen από το St Louis του Missouri διαθέτει τη στόφα μεγάλης καλλιτέχνιδας και τη φωνή που εισβάλλει στα σωθικά σου και σε στοιχειώνει. Οι στίχοι -σε όλο το δίσκο- καρφώνονται στο μυαλό, δίνοντας στους προβληματισμούς του Leonard Cohen μία φρέσκια πνοή. Όλα αυτά στην τελευταία της δουλειά με τίτλο «Burn Your Fire For No Witness» και σίγουρα ένας από τους κορυφαίους του 2014. Και ξέρεις γιατί είναι στο Νο1 της λίστας μου; Γιατί η Olsen γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτοί που ονειρεύονται είναι και οι πιο μοναχικοί άνθρωποι.

«if only all the world could sing along in perfect rhythm to the perfect song»

  1. Ty Segall – Manipulator
  2. Coathangers – Suck My Shirt
  3. Raymonde Howard – Le Lit
  4. Gulp – Season Sun
  5. Total Control – Typical System
  6. Goat – Commune
  7. A Victim of Society – Distractions
  8. Badbadnogood – III
  9. Thurston Moore – The Best Day
  10. The Soundcarriers – Entropicalia
  11. Mazes – Wooden Aquarium
  12. The Raveonettes – Pe’ahi
  13. White Fence – For the Recently Found Innocent
  14. Fujiya & Miyagi – Artificial Sweeteners
  15. Les Big Byrd – They Worshipped Cats
  16. Mac DeMarco – Salad Days
  17. Nick Waterhouse – Holly
  18. Parquet Courts – Sunbathing Animal
  19. Temples – Sun Structures