Αρχείο ετικέτας Electronic

01. Moderat – Live


Να πω ότι ήταν το καλύτερο live act του 2016; Θα το πω! Να πω ότι τους είδα δύο φορές με αμείωτη χαρά και ενδιαφέρον και σεβασμό και ό,τι καλύτερο τους εύχομαι, ψάχνω να βρω δουλειά στο Βερολίνο παιδιά, μην το συζητάτε! Σε κάνουν ό,τι θέλουν, μα ό,τι θέλουν.

Παίζουν με τα συναισθήματά σου, το ρυθμό (από dubstep σε techno με χαλαρή ευκολία), σε χορεύουν στο ταψί κανονικότατα. Δεν αποτελώ το μέσο όρο, αλλά όσοι συμφωνούν μαζί μου, καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοώ. Το album αυτό θα το ακούω και θα θυμάμαι τις ωραίες στιγμές και εικόνες που μου χάρισαν οι συναυλίες τους. Άσε που είναι παραπάνω από ένα αξιοπρεπές best of, ενός σχήματος που βρίσκεται δίκαια στην κορυφή της ηλεκτρονικής μουσικής. Όσοι δεν τους γνωρίζετε ήδη, θα πάρετε μία αντιπροσωπευτική γεύση του τι εστί η ονειρική συνεργασία μεταξύ Apparat και Modeselektor.

Α και μία παράκληση στους εγχώριους διοργανωτές συναυλιών: τσοντάρετε κάτι όλοι μαζί για ένα ωραίο και μεγάλο venue με υψηλού επιπέδου ήχο. Όσοι τους είδαμε πρώτα Βαρκελώνη και μετά Αθήνα, πάλι κατάλαβαν τι λέω…

Moderat ζουν για να μας οδηγούν!

Άντε και του χρόνου! Εννοώ Blogovision και live των Moderat.

Γεια τώρα,  τα λέγαμε.

«Where we collide
  Down is the only way out
  ‘Cause hell’s above»

02. David Bowie – Blackstar

03. Radiohead – A Moon Shaped Pool

04. Ital Tek – Hollowed

05. Holy Fuck – Congrats

06. Rival Consoles – Night Melody

07. GoGo Penguin – Man Made Object

08. ANOHNI – Hopelessness

09. Kid Flicks – Kid Flicks

10. Angel Olsen – My Woman

11. Nicolas Jaar – Sirens

12. James Blake – The Colour in Anything

13. Thee Oh Sees – A Weird Exits

14. Savages – Adore Life

15. La Femme – Mystère

16. Daughter – Not to Disappear

17. Gold Panda – Good Luck and Do Your Best

18. Chickn – Chickn

19. Romare – Love Songs Part Two

20. Michael Kiwanuka – Love & Hate

 

 

 

Advertisements

03. Radiohead – A Moon Shaped Pool


Παραμένουν ένα από τα δέκα καλύτερα συγκροτήματα αυτή τη στιγμή στον πλανήτη. Από την αρχή ήταν. Και ένα από τα δέκα πιο συγκινητικά live που έχω δει ποτέ.

Οι Radiohead γράφουν στίχους και μελωδίες για τη ζωή και την ψυχή μου. Τους ευχαριστώ που υπάρχουν.

 “As my world comes crashing down

    I’ll be dancing, freaking out

   Deaf, dumb, and blind”

08. ANOHNI – Hopelessness


Επιτέλους μεταμορφώθηκε στο πλάσμα που πάντα ήθελε η πρώην Antony (and the Johnsons) και έγινε η ακόμα πιο θεϊκή μορφή ANOHNI. Όταν την πρωτοάκουσε ο Lou Reed είπε ότι πρόκειται για έναν άγγελο στη Γη και φυσικά είχε απόλυτο δίκιο. Όταν είμαι συγκινημένη και τρομερά φορτισμένη, πάντα βάζω το «Bird Gerhl» και ρίχνω ένα ωραίο, περιποιημένο κλάμα. Κι αυτό γιατί η ANOHNI έχει πλησιάσει όσο καμία άλλη την ψυχοσύνθεση των εξαιρετικά ευαίσθητων και εύθραυστων ανθρώπων. Ναι είμαι, ναι ξέρω δε μου φαίνεται. Αυτό κατάφερε πάλι η θεότητα με το «Hopelessness», να αγγίξει με λυρισμό τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής μας, για να μας απελευθερώσει. Ξεφεύγει από τον pop παρελθόν της και με παραγωγό τον Hudson Mohawke παίρνει πιο ηλεκτρονικά μονοπάτια, θίγοντας πλέον ευθέως θέματα πολιτικά και περιβαλλοντολογικά.

Την αγαπώ, είναι υπέροχη και έχει ακόμη να μας δώσει πολλά από τη μεγαλειώδη ψυχή της.

09. Kid Flicks – Kid Flicks


Φέτος σταμάτησα να πηγαίνω σε live ελληνικών συγκροτημάτων, χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Πήγα όμως στους Kid Flicks, στη Γιορτή της Μουσικής για να ακούσω τη νέα τους δουλειά. Τους χάρηκα και τους θαύμασα (ευτυχώς και η παρέα που έφερα μαζί μου) γιατί είναι όντως μία από τις κορυφαίες μπάντες της εγχώριας μουσικής σκηνής.

Το φετινό τους ομώνυμο είναι ένα ευφάνταστο  αριστούργημα ηλεκτρονικής dream pop, ένα πολυμορφικό σχήμα ήχων, που σε ταξιδεύει και σε άλλες ηπείρους. Είναι εμπνευσμένο από την αστικίλα της Αθήνας, την πολυπολιτισμικότητα και την κουλτούρα του internet. Συνθέτει με επιμέλεια και δημιουργικότητα ο Νικόλας Δερβίσης (το καμάρι της Λευκάδας) και ο ιθύνων νους της υπόθεσης. Η εκπομπή που είχαμε κάνει μαζί ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες και μπορείτε να την ξανακούσετε εδώ.

11. Nicolas Jaar – Sirens


Έχετε μία ωρίτσα να σας μιλήσω για το Nicolas Jaar; Ο Νικόλας, αχ αυτός ο Νικόλας! Ξεκινάει το «Killing Time» που ανοίγει το album και λες «άκου πάλι τι έκανε ο άτιμος!». Και να ήταν μόνο η εισαγωγή; Όλο το «Sirens» είναι αριστούργημα, τι να λέμε τώρα; Επηρεάστηκε -λέει- από την ιστορία της Χιλής και τα προσωπικά του βιώματα.

Κι επειδή κάποιοι άλλοι τα γράφουν καλύτερα από ‘μενα: «Though it seems fleeting, Jaar’s hypnotizing songs cradle you until you reach a point of illumination, a bubble of sound that feels limitless in its elongated, looped second, a dance to softened fragments.»

Τα πράγματα είναι απλά, τον αγαπώ.

08. Jagwar Ma – Howlin’


Μου θυμίζουν Charlatans και Primal Scream στο πιο εφηβικό. Υπνωτικά και καβλουά ηλεκτρονικά μπίτια με ρετρό μελωδίες (τέτοια είμαι).

Θα μπορούσαν να είναι και τα μακρινά τα ξαδερφάκια των Django Django (η ψύχωσή μου και ακόμη παίρνω χάπια που δεν τους βγάλατε στην περσινή δεκάδα, το κέρατό μου μέσα).

Ο λόγος για τους Jagwar Ma εξ’ Αυστραλίας, που μια χαρά τ’ ανακατεύουν όλα και με φτιάχνουν.

Αν πήγαινα σε club τέτοια μουσική θα ‘θελα ν’ακούσω. (Εντάξει και λίγο Daft Punk…).

9.   Mystic Braves – «Mystic Braves»

10.   Laura Marling – «Once I Was An Eagle»

11.   The Growlers – «Hung At Heart»

12.   Arcade Fire – «Reflektor»

13.   Arctic Monkeys – «AM»

14.   Iamamiwhoami – «Bounty»

15.   Daft Punk – «Random Access Memories»

16.   Ty Segall – «Sleeper»

17.   Yo La Tengo – «Fade»

18.   Vampire Weekend – «Modern Vampires Of The City»

19.   The Strokes – «Comedown Machine»

20.   Foxygen – «We Are The 21st Century Ambassadors Of Peace & Magic»

14. iamamiwhoami – bounty


to whom it may concern,

this is a taste of an audiovisual excellence coming from the future.

kind regards,

iamamiwhoami

15.   Daft Punk – «Random Access Memories»
16.   Ty Segall – «Sleeper»
17.   Yo La Tengo – «Fade»
18.   Vampire Weekend – «Modern Vampires Of The City»
19.   The Strokes – «Comedown Machine»
20.   Foxygen – «We Are The 21st Century Ambassadors Of Peace & Magic»