Bo Diddley


Bo Diddley
Bo Diddley, "The Originator"

Έμεινε γνωστός στην ιστορία της μουσικής ως «The Originator» εξαιτίας του σημαντικού ρόλου που έπαιξε στη μετάβαση από τα blues στο rock & roll, επηρεάζοντας αμέτρητους θρυλικούς καλλιτέχνες και συγκροτήματα όπως Buddy HollyJimi HendrixThe Rolling StonesThe Velvet UndergroundThe Clash,The Yardbirds, και Eric Clapton. Μας έμαθε πιο έντονους και γρήγορους ρυθμούς και έναν πιο τραχύ ήχο κιθάρας. Αναφερόμαστε φυσικά στον ένα και μοναδικό Bo Diddley.

Γεννήθηκε στο McComb του Mississippi ως Ellas Otha Bates, υιοθετήθηκε και μεγάλωσε από την ανιψιά της μητέρας του Gussie McDaniel, της οποίας και κράτησε το επίθετο για να μετονομαστεί σε Ellas McDaniel. Το 1934, η οικογένεια McDaniel μετακόμισε στην ευρύτερη περιοχή των μαύρων στη νότια πλευρά του Chicago, όπου ο μικρός άφησε το όνομα Otha και έγινε γνωστός ως Ellas McDaniel, μέχρι οι φιλοδοξίες του στο χώρο της μουσικής του επέβαλαν να αποκτήσει μία πιο πιασάρικη ταυτότητα. Στο Chicago ήταν ενεργό μέλος της τοπικής εκκλησίας Ebenezer Baptist Church, όπου και έμαθε να παίζει τρομπόνι και βιολί και ήταν τόσο καλός -ειδικά στο βιολί- ώστε να τον καλέσει ο μουσικός διευθυντής στην ορχήστρα της εκκλησίας, παραμένοντας σε αυτή μέχρι τα 18 του χρόνια. Παρ’ όλ’ αυτά εντυπωσιάστηκε περισσότερο από την εκρηκτικά ρυθμική μουσική που άκουσε στην εκκλησία της Πεντηκοστής της γειτονιάς του, με αποτέλεσμα να στραφεί το ενδιαφέρον του στην κιθάρα.

Η μουσική του έμπνευση προχώρησε παραπέρα όταν φυσικά είδε τον John Lee Hooker επί σκηνής και έτσι μετά τη δουλειά του στο ξυλουργείο και στο μηχανουργείο άρχισε να παίζει μουσική στο δρόμο παρέα με φίλους του, μεταξύ των οποίων και τον Jerome Green, σε μία μπάντα ονόματι The Hipsters (αργότερα έγιναν The Langley Avenue Jive Cats). ΤΟ καλοκαίρι του 1943, έπαιζε για φραγκοδίφραγκα στην αγορά της Maxwell Street σε μια μπάντα με τον Earl Hooker. Έως το 1951 έπαιζε αποκλειστικά και μόνο στο πεζοδρόμιο μέχρι να προσγειωθεί στο 708 Club στη νότια πλευρά του Chicago, με ρεπερτόριο επηρεασμένα από τους Louis Jordan, John Lee Hooker και Muddy Waters.

Τέλη του 1954, ένωσε τις δυνάμεις του με τους Billy Boy Arnold (φυσαρμόνικα), τον drummers Clifton James και τον μπασίστα Roosevelt Jackson, για να ηχογραφήσουν τα demos των «I’m A Man» και «Bo Diddley». Η ηχογράφηση έγινε στα studios της Chess Records με την υποστήριξη του Otis Spann στο πιάνο, του Lester Davenport (harmonica), του Frank Kirkland (drums) και Jerome Green (maracas). Ο δίσκος κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1955 και η πρώτη πλευρά με το «Bo Diddley», πήγε στην κορυφή των R&B charts.

Κάπου εκεί ο McDaniel υιοθέτησε το καλλιτεχνικό όνομα «Bo Diddley«, με το οποίο έγινε πασίγνωστος στον κόσμο. Η προέλευση του συγκεκριμένου ονόματος δεν είναι ξεκάθαρη, αφού υπάρχουν διάφορες σχετικές ιστορίες. Κάποιοι λένε ότι αυτό ήταν το παρατσούκλι του όταν ήταν boxer στην εφηβεία του, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι προέρχεται από ένα μουσικό όργανο με μία χορδή, το diddley bow. Ο Bo Diddley είχε δηλώσει ότι το όνομα ανήκε σε ένα τραγουδιστή που γνώριζε η θετή του μητέρα, ενώ ο Billy Boy Arnold (φίλος του που έπαιζε φυσαρμόνικα) είχε πει σε μία συνέντευξη ότι προέρχεται από έναν κωμικό, από τον οποίο ‘δανείστηκε’ το όνομα ο Leonard Chess, για τις ανάγκες του πρώτου τραγουδιού του Bo Diddley.

Ο Bo Diddley έγινε ευρέως γνωστός για το «Bo Diddley beat», ένας κάτι σαν rumba ρυθμός πολύ κοντά στο «hambone», ένα στυλ που είχαν τότε οι μουσικοί που έπαιζαν στο δρόμο, κρατώντας το ρυθμό χτυπώντας χέρια, πόδια, στήθος και μάγουλα, καθώς τραγουδούσαν. Ο Diddley χρησιμοποίσε αυτό το στυλ όταν έπαιξε το «(I’ve Got Spurs That) Jingle, Jangle, Jingle«, του Gene Autry.

Εκτός όλων των άλλων ήταν και ένας ταλαντούχος κιθαρίστας, αφού εξέλιξε το παίξιμο με πολλά ειδικά εφέ και καινοτομίες στην τονικότητα. Το σήμα κατατεθέν του Bo Diddley ήταν η ορθογώνια κιθάρα Gretsch με το ψευδώνυμο «The Twang Machine». Αν και είχε παρόμοιες κιθάρες που σχεδιάζονταν ειδικά για αυτόν από άλλους κατασκευαστές, λάνσαρε την κιθάρα αυτή ο ίδιος γύρω στο 1958 και τη χρησιμοποίησε σε χιλιάδες συναυλίες του έκτοτε. Το 2005 σε μία συνέντευξη στο JJJ radio στην Αυστραλία, ο Bo είπε ότι το συγκεκριμένο σχέδιο της κιθάρας του προέκυψε μετά από ένα τραγελαφικό γεγονός. Σε μία από τις πρώτες του συναυλίες του και ενώ χοροπηδούσε στη σκηνή με μία κιθάρα Gibson L5, προσγειώθηκε ανώμαλα, τραυματίζοντας τη βουβωνική χώρα. Τότε σχεδίασε μία μικρότερη λιγότερο περιοριστική κιθάρα, που του επέτρεπε να χοροπηδάει στη σκηνή, καθώς έπαιζε.

Συχνά διασκεύαζε τους στίχους παλιών παραδοσιακών τραγουδιών με πνευματώδες και χιουμοριστικό ύφος. Το τραγούδι «Bo Diddley» βασιζόταν σε ένα νανούρισμα ονόματι «Hush Little Baby«. Παρόμοια και το «Hey Bo Diddley» βασίζεται στο παραδοσιακό κομμάτι «Old MacDonald«. Το «Who Do You Love«, με το rap-style αποτελεί  λογοπαίγνιο για τη λέξη hoodoo και χρησιμοποίησε πολλούς στίχους και εκφράσεις από την Αφρο-Αμερικάνικη παράδοση για προπόσεις και κομπασμούς. To «Say Man» και «Say Man, Back Again«, δύο τραγούδια που θεωρήθηκαν πρόγονοι της rap μουσικής, έχουν και τα δύο υπονοούμενα για ένα είδος παιχνιδιού προσβολών γνωστό και ως «the dozens«. Για παράδειγμα: «Έχεις το θράσος να αποκαλείς κάποιον άσχημο, ενώ εσύ είσαι τόσο άσχημος που θα έπρεπε να συλλάβουν τον πελαργό που σε έφερε» («You got the nerve to call somebody ugly, why you so ugly the stork that brought you into the world ought to be arrested»).

Στις 20 Νοεμβρίου του 1955 εμφανίστηκε και στο περίφημο The Ed Sullivan Show, όπου και εξαγρίωσε τον παρουσιαστή. «Έπαιξα δύο κομμάτια και έγινε έξαλλος», θα θυμόταν αργότερα ο Bo Diddley. «Ο Ed Sullivan είπε ότι ήμουν ο πρώτος από τα έγχρωμα αγόρια που τον πρόδωσε για πρώτη φορά. Μου είπε ότι σε έξι μήνες θα τελείωνε η καριέρα μου και θα πήγαινα σπίτι μου». Οι υπεύθυνοι της εκπομπής ζήτησαν να τραγουδήσει την επιτυχία «Sixteen Tons» του Tennessee Ernie Ford, όταν τον άκουσαν να το τραγουδάει στα καμαρίνια. Όταν όμως εμφανίστηκε στη σκηνή τραγούδησε τελικά το «Bo Diddley». Φυσικά μετά από αυτό του απαγόρευσαν να ξαναεμφανιστεί στην εκπομπή. Η Chess συμπεριέλαβε το «Sixteen Tons» στο album «Bo Diddley is a Gunslinger» που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1960.

Συνέχισε τις επιτυχίες μέχρι και τα τέλη των ’50s και των ’60s, μεταξύ των οποίων ήταν τα «Pretty Thing» (1956), «Say Man» (1959) και «You Can’t Judge a Book By the Cover» (1962). Κυκλοφόρησε μία σειρά από albums των οποίων οι τίτλοι — συμπεριλαμβάνοντας το Bo Diddley Is a Gunslinger and Have Guitar, Will Travel — ενίσχυαν το μύθο που είχε επινοήσει ο ίδιος για τον εαυτό του. Μεταξύ 1958 και 1963, η Checker Records κυκλοφόρησε 11 μακράς διαρκείας albums του Bo Diddley. Αν και κατάφερε να προσεγγίσει ακροατήρια λευκών εμφανιζόμενος για παράδειγμα σε συναυλίες του Alan Freed, σπάνια έκανε επί τούτου τραγούδια για τις εφηβικές ανησυχίες, όπως ας πούμε συνήθιζε να κάνει ο συνάδελφός του Chuck Berry.

Το 1963, ήταν το πρώτο όνομα σε μία περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο μαζί με τους Everly Brothers και το Little Richard. Οι Rolling Stones, ακόμη παντελώς άγνωστοι εκτός Λονδίνου εκείνη την εποχή, εμφανίζονταν ως supporting act.

Μεταξύ άλλων τραγουδιών που ηχογράφησε το 1956 έγραψε μαζί με τον Jody Williams, το πρωτοποριακό pop κομμάτι «Love Is Strange«, επιτυχία για τους Mickey & Sylvia του 1957.

Ο Bo Diddley ήταν ένας από τους πρώτους Αμερικάνους μουσικούς που συμπεριέλαβαν γυναίκες στην μπάντα τους , όπως τις Norma-Jean Wofford (ή“The Duchess” 1942-2005), Peggy Jones, Cornelia Redmond και Debby Hastings, η οποία και ήταν αρχηγός του συγκροτήματος για τα τελευταία 25 χρόνια της καριέρας του. Ήταν επίσης από τους πρώτους που έστησε studio ηχογράφησης στο σπίτι του.

Όλες αυτές τις δεκαετίες, οι χώροι στους οποίους εμφανιζόταν ο Bo Diddley ήταν από μικρά clubs μέχρι μεγάλα στάδια. Στις 25 Μαρτίου του 1972, έπαιξε μαζί με τους Grateful Dead στην Academy of Music στη Νέα Υόρκη. Οι Grateful Dead κυκλοφόρησαν ένα μέρος αυτής της συναυλίας σε ένα πακέτο με όλες τους τις εμφανίσεις. Στις αρχές των ’70s, το soundtrack για το πρωτοποριακό έργο κινουμένων σχεδίων «Fritz The Cat» συμπεριέλαβε και το τραγούδι του «Bo Diddley», κατά τη διάρκεια του οποίου ένα κοράκι κρατάει τεμπέλικα το ρυθμό χτυπώντας τα δάκτυλά του.

Άνοιγε τις εμφανίσεις για τους Clash για την περιοδεία τους στις Η.Π.Α το 1979 και μάλιστα είχε να  θυμάται τον απίστευτο αριθμό ενισχυτών που χρησιμοποιήθηκαν και του πόνεσαν τα αυτιά; στο «Legends of Guitar» (μαγνητοσκοπημένο στην Ισπανία το 1991) με τους BB King, Les Paul, Albert Collins, George Benson, μεταξύ των άλλων και τη συμμετοχή του ως guest στην περιοδεία των Rolling Stones, το 1994, για να ερμηνεύσουν το «Who Do You Love?».

Ο Bo Diddley κέρδισε πολλές διακρίσεις προς αναγνώριση του σημαντικότατου ρόλου του ως ένας από τους ιδρυτές και θεμελιωτές του rock and roll.

1986 – εντάχθηκε στο Washington Area Music Association’s Hall of Fame.

1987 – εντάχθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame και στο Rockabilly Hall of Fame.

1990 – κέρδισε Lifetime Achievement Award από το Guitar Magazine,

1998 – κέρδισε Lifetime Achievement Awards από το Rhythm and Blues Foundation the National Academy of Recorded Arts and Sciences.

1999 – Το τραγούδι του 1955, «Bo Diddley», μπήκε στο Grammy Hall of Fame ως μία ηχογράφηση διαχρονικής και ιστορικής σημασίας.

2000 – εντάχθηκε στο Mississippi Musicians Hall of Fame και στο North Florida Music Association’s Hall of Fame.

2002 – κέρδισε το Pioneer in Entertainment Award από τη National Association of Black Owned Broadcasters και τοIcon Award από το Broadcast Music Incorporated (BMI)

2008 – Αν και είχε επιβεβαιωθεί πριν από το θάνατό του τον Ιούνιο του 2008, του δόθηκε τιμητική διάκριση από το University of Florida τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.

Ο Bo Diddley έζησε για πολλά χρόνια στο New Mexico, στην πόλη Los Lunas από το 1971 μέχρι το 1978 συνεχίζοντας κανονικά την καριέρα του στη μουσική.Υπηρέτησε μάλιστα για δυόμιση χρόνια και ως Deputy Sheriff  στην περίπολο των πολιτών της Valencia County. Κατά τη διάρκεια της θητείας του εκεί αγόρασε ο ίδιος και δώρισε τρία περιπολικά καταδίωξης. Το υπόλοιπο της ζωής του θα το περνούσε στο Archer της Florida, μία μικρή αγροτική πόλη.

Ο Bo Diddley πέθανε στις 2 Ιουνίου του 2008 από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του. Ο Garry Mitchell, εγγονός του Diddley και ένα από τα πάνω από 35 μέλη της οικογένειας του μεγάλου καλλιτέχνη που βρισκόταν στο σπίτι, είπε ότι ο θάνατος του ήταν αναμενόμενος. «Υπήρχε ένα τραγούδι gospel που τραγουδούσε στο κρεβάτι του και όταν τελείωνε, έλεγε ‘wow’ και επικροτούσε με thumbs up το εαυτό του» είπε ο Mitchell στο Reuters, όταν ερωτήθη για τις τελευταίες στιγμές του Diddley. «Το τραγούδια λεγόταν ‘Walk Around Heaven’ και οι τελευταίες του λέξεις ήταν πάω στον παράδεισο'».

Όπως είχε πει και η μπασίστρια του Debby Hastings: «Αυτός ήταν το rock στο οποίο στηρίχθηκε το roll».

Πηγή: Bo Diddley Official Website

Δισκογραφία: Wikipedia

Release date Title Notes
1957 Bo Diddley
1959 Go Bo Diddley
1960 Have Guitar Will Travel
1960 Bo Diddley in the Spotlight
1960 Bo Diddley Is a Gunslinger
1961 Bo Diddley Is a Lover
1962 Bo Diddley’s a Twister
1962 Bo Diddley
1962 Bo Diddley & Company
1963 Surfin’ with Bo Diddley
1963 Bo Diddley’s Beach Party
1964 Bo Diddley’s 16 All-Time Greatest Hits
1964 Two Great Guitars with Chuck Berry
1965 Hey Good Lookin’
1965 500% More Man
1966 The Originator
1967 Super Blues with Muddy WatersLittle Walter
1967 Super Super Blues Band with Muddy WatersHowlin’ Wolf
1970 The Black Gladiator
1971 Another Dimension
1972 Where It All Began
1972 Got My Own Bag of Tricks
1973 The London Bo Diddley Sessions
1974 Big Bad Bo
1976 20th Anniversary of Rock & Roll
1977 I’m a Man
1983 Hells Angels Forever
1983 Ain’t It Good To Be Free
1985 Bo Diddley & Co – Live
1986 Hey…Bo Diddley in Concert
1989 Breakin’ Through the BS
1989 Living Legend
1991 Rare & Well Done
1992 Live at the Ritz with Ronnie Wood
1993 This Should Not Be
1994 Promises
1996 A Man Amongst Men
1997 His Best
2002 Moochas Gracias with Anna Moo
2003 Dick’s Picks #30 1972 5-song Live Session with The Grateful Dead


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s