Blues Hits


Εδώ προσπαθούμε να καταγράψουμε τα σημαντικότερα ακούσματα από το χώρο των blues. Σε καμία περίπτωση δεν εξαντλούνται σε μία λίστα και σίγουρα δεν αποτελεί κριτήριο το πόσο πούλησαν τα συγκεκριμένα τραγούδια.

Τα κύρια κριτήρια επιλογής τραγουδιών, είναι η ιστορική σημασία των τραγουδιών και πώς σημάδεψαν την εποχή που κυκλοφόρησαν, με ποια από αυτά θα μπορούσε κανείς να εισαχθεί στη μαγεία και το μυστικισμό των blues και φυσικά η επιρροή που άσκησαν σε μετέπειτα μουσικά είδη του χώρου. Σίγουρα κάποια από αυτά τα έχουμε ακούσει στην αυθεντική τους εκτέλεση ή σε παραλλαγές. Πάμε να δούμε ποια είναι λοιπόν τα σημαντικότερα blues τραγούδια.

Robert Johnson – Hellhound On My Trail

Αποτελεί ένα από τα αυθεντικά blues τραγούδια, από τον τότε νεαρό περιπλανώμενο μουσικό, Robert Johnson, στο Dallas. Ηχογραφήθηκε τον Ιούνιο του 1937 και ήταν ένα από τα δέκα κομμάτια της δεύτερης και τελευταίας ηχογράφησής του στην RCA. Δεν πρόλαβε άλλωστε αφού πέθανε το φθινόπωρο του επόμενου έτους, στην ηλικία των 27.

Σύμφωνα με το μύθο, ο Johnson πούλησε την ψυχή του στο διάβολο, κλείνοντας μία συμφωνία, τύπου Φάουστ, στην περιοχή του Mississippi, Crossroads, με αντάλλαγμα το μουσικό του ταλέντο. Αυτό το τραγούδι τροφοδοτεί το μυστήριο και τη λαϊκή παράδοση που περιβάλλει τον Johnson, αφού υπονοεί έναν άντρα που βρίσκεται στο έλεος του διαβόλου.Το περιοδικό Rolling Stone θεωρεί την εκδοχή αυτή του Johnson ως ένα από τα σημαντικότερα ακούσματα.

Bessie Smith – Nobody Knows You When You’re Down & Out

Το συγκεκριμένο θεωρείται blues standard, γραμμένο από τον Jimmy Cox το 1923. Οι στίχοι εξιστορούν την άποψη ενός εκατομμυριούχου, την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, για τα πλούτη που πάνε κι έρχονται και μαζί τους και οι φιλίες. Την ίδια χρονιά ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά και έγινε γνωστό από την επονομαζόμενη και «Αυτοκράτειρα των Blues», Bessie Smith και βασικότερη εκπρόσωπο των πρώτων γυναικών των blues. Από τότε βέβαια έχει διασκευαστεί και τραγουδηθεί από τουλάχιστον τριάντα ακόμη καλλιτέχνες μαύρους και λευκούς.

Howlin’ Wolf – Smokestack Lightning

Αν κανείς δεν έχει όρεξη να μάθει για τα blues, πρέπει τουλάχιστον να ακούσει ένα τραγούδι του Howlin’ Wolf για να αισθανθεί το βαθύτερο νόημα.

Γράφτηκε από τον ίδιο τον Howlin’ Wolf. Το Allmusic διατυπώνει την άποψη ότι αυτό το τραγούδι αποτελεί «το απόσταγμα της ουσίας των blues« και θα συμφωνήσουμε απόλυτα. Βασίστηκε στο «Crying at Daybreak», μία προηγούμενη ηχογράφηση του Wolf, που και αυτή βασίστηκε με τη σειρά της στο «Moon Going Down» από τον Charley Patton. O Wolf είπε ότι το εμπνεύστηκε, βλέποντας τα τρένα τη νύχτα: «Συνηθίζαμε να καθόμαστε έξω στην εξοχή και να βλέπουμε τα τρένα να πηγαινοέρχονται, τις σπίθες που έβγαιναν από την καμινάδα τους. Αυτό ήταν το smokestack lightning».

Το 1964 στη Βρετανία, η Pye International Records κυκλοφόρησε το «Smokestack Lightning» σε single και έφτασε στο Top 50. Το 1999, το τραγούδι τιμήθηκε με Grammy Hall of Fame Award για να τιμήσουν τη διαχρονική ιστορική του σημασία. Βρίσκεται στο Νο285 της λίστας του περιοδικού Rolling Stone με τα 500 σημαντικότερα τραγούδια όλων των εποχών. Το 1985, το τραγούδι εισήχθηκε στο Blues Hall of Fame, στην κατηγορία «Classics of Blues Recordings». Το «Smokestack Lightning» συμπεριλαμβάνεται επίσης στη λίστα με τα 500 τραγούδια που διαμόρφωσαν το Rock and Roll, του Rock and Roll Hall of Fame.

T-Bone Walker – Call It Stormy Monday

To «Call It Stormy Monday (But Tuesday Is Just As Bad)» είναι γνωστό και ως «Call It Stormy Monday» ή απλά ως «Stormy Monday«. Γράφτηκε από τον T-Bone Walker και ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1947. Μερικές φορές αναφέρεται και ως «Stormy Monday Blues«, αν και δεν ισχύει αφού αυτός ο τίτλος ανήκει σε ένα κομμάτι του 1942 από τους Earl Hines και Billy Eckstine. Οι στίχοι αναφέρονται σε έναν άντρα που χώρισε και υποφέρει από ενοχές για αυτό που έκανε. Η πρωτοπορία στην παραγωγή είναι ότι χρησιμοποιήθηκε η ηλεκτρική κιθάρα. Έφτασε στο Νο5 στα R&B charts το 1948. Ο B.B. King δήλωσε μάλιστα ότι το «Call It Stormy Monday» τον ενέπνευσε, ώστε να ξεκινήσει μαθήματα ηλεκτρικής κιθάρας. Επαναηχογραφήθηκε από το Walker με διαφορετικά όργανα και καλύτερη ποιότητα ήχου το 1959 για το album T-Bone Blues, στην Atlantic Records.

Έγινε blues standard και με το πέρασμα του χρόνου ηχογραφήθηκε από τους Albert King, Eva Cassidy, Question Mark and the Mysterians, Jethro Tull, Eric Clapton, Shake Your Hips!, Lee Michaels και άλλους.

Blind Blake – West Coast Blues

Blind Blake ή αλλιώς και «Ο Βασιλιάς της Ragtime Guitar» ηχογράφησε περίπου 80 κομμάτια όλα κι όλα για την Paramount Records μεταξύ του 1926 και 1932. Οι πρώτες ηχογραφήσεις του ’26 πούλησαν αρκετά καλά. Ο πρώτος σόλο δίσκος του ήταν το «Early Morning Blues» με το «West Coast Blues» στη δεύτερη πλευρά. Και τα δύο τραγούδια θεωρούνται τέλεια παραδείγματα του βασισμένου στο ragtime παιξίματός του και αποτελούν πρότυπα για τα Piedmont blues.

Muddy Waters – Hoochie Coochie Man

To «Hoochie Coochie Man» ή και «(I’m Your) Hoochie Coochie Man») είναι ένα blues standard γραμμένο από το Willie Dixon και πρωτο-ερμηνευμένο από το Muddy Waters το 1954. Μεγάλη εμπορική επιτυχία όταν κυκλοφόρησε, έφτασε το Νο8 στο Billboard στα Black Singles charts. Η ερμηνεία του Waters χάρισε στο τραγούδι πολλές τιμητικές βραβεύσεις, όπως το να ενταχθεί στη λίστα του Rolling Stone με τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών. Ο Muddy Waters είχε δηλώσει ότι το ερμήνευσε έτσι, διότι υποτίθεται ότι είναι κωμικό. Κέρδισε το Blues Music Award από την Blues Foundation το 1984 (30 μετά την κυκλοφορία του).

Το Hoochie coochie ήταν ένας ερωτικός και προκλητικός χορός που έχει ιδιαίτερα δημοφιλής, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά την Παγκόσμια Έκθεση στο Chicago, το 1893. Αφού χορευόταν συνήθως από κυρίες, ο ‘hoochie coochie man’ είτε τις κοίταζε ή τις έβαζε να χορεύουν για χρήματα.

Elmore James – Dust My Broom

Με αυτή την επανακυκλοφορία του Elmore James, επικράτησε μία μικρή σύγχυση. Στέλεχος της Trumpet Records, καταχώρισε στα πνευματικά δικαιώματα ως στιχουργό τον James. Δε γνώριζε φυσικά ότι το κομμάτι ήταν δημιουργία του Robert Johnson. Ωστόσο ο δίσκος έγινε μεγάλη επιτυχία το 1952, ωθώντας τον να εκμεταλλευτεί τη μελωδία και την ενορχήστρωση σε παρόμοια κομμάτια. Η εκδοχή του James ήταν αυτή που εισήχθη στο Grammy Hall of Fame το 1998.

Willie Dixon – Back Door Man

Στην κουλτούρα του Αμερικάνικου Νότου, η φράση «back-door man» (ο άνθρωπος της πίσω πόρτας) ανεφέρεται στον άντρα που έχει ερωτική σχέση με μία παντρεμένη γυναίκα και φυσικά χρησιμοποιεί την πίσω πόρτα για να φεύγει, όταν επιστρέφει ο κύριος και κερατάς σπίτι του. Ο σεξουαλικά απελευθερωμένος «back-door man» είναι πολύ συχνό θέμα για τα blues. «Κάθε ευαίσθητη γυναίκα έχει τον back-door man της», έγραφε η Sara Martin στο «Strange Loving Blues» (1925).

Το εν λόγω κομμάτι γράφτηκε από το Willie Dixon και αποτελεί ένα από τα διαμάντια των blues του Chicago. Ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1960 από το Howlin’ WolfOtis Spann (piano), Hubert Sumlin και Willie Dixon (bass) και Fred Below (drums). Ο δημιουργός του το ηχογράφησε το 1970, στο album του ‘I am The Blues’.

Διασκευάστηκε βέβαια από πολλούς και μεταξύ των άλλων The Doors, Blues Project, Shadows of Knight, Bob Weir, Harmonica Slim & Hosea Leavy, Sam Gopal, T-Model Ford, Quicksilver Messenger Service.

Albert King – Born Under A Bad Sign

To Born Under a Bad Sign είναι το κομμάτι από το ομώνυμο album του Albert King που κυκλοφόρησε το 1967 και έγινε ένα από αυτά που άσκησαν τεράστια επιρροή, δημοφιλή blues albums τέλη των ’60s, γεγονός που το αναγνωρίζουν οι πάντες.

Γράφτηκε από τον Booker T. Jones και τον William Bell. Από τις πιο αξιόλογες διασκευές του τραγουδιού είναι αυτές τωνPaul Butterfield Blues Band, CreamPaul Rodgers και του Jimi Hendrix.

Είναι και το αγαπημένο του οδοντιάτρου μου, οπότε δεν μπορώ να κάνω και αλλιώς (για το καλό των δοντιών μου):

John Lee Hooker – Boogie Chillen

Το «Boogie Chillen’» (και μερικές φορές και «Boogie Chillun’«) ανήκει στα electric blues και είναι δημιούργημα του John Lee Hooker. Ήταν η πρώτη του επιτυχία και θεωρείται όχι μόνο από τα κορυφαία του είδους, αλλά και ο προπομπός του rock’n’roll.

Ο Hooker μετακόμισε στο Detroit το1943, για να εργασθεί σε εργοστάσια. Μετά τη δουλειά τριγυρνούσε στη Hastings Street, το κέντρο διασκέδασης της μαύρης κοινότητας, τη λεγόμενη και Paradise Valley. Οι ήχοι και οι εικόνες από τα blues και jazz clubs, τα οποία επισκεπτόταν ο Hooker ήταν η επιρροή του για τους στίχους του «Boogie Chillen'».

Παρουσίασε το τραγούδι του σε ένα ιδιοκτήτη δισκοπωλείου της περιοχής και παραγωγό, τον Bernard Bessman. Αφού του άρεσε αυτό που άκουσε, ο Besman πήγε τον Hooker στο United Sound Studios, για να ηχογραφήσει το κομμάτι του. Τελικά κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1948, μαζί με το «Sally May», φτάνοντας και παραμένοντας στο Νο1 του Billboard R&B chart για 18 ολόκληρες εβδομάδες.

Εδώ σε μία εκρηκτική ζωντανή εμφάνιση με Rolling Stones & Eric Clapton:

Επειδή τα blues δεν εξαντλούνται μόνο σε αυτά τα τραγούδια, όπως έγραψα και πιο πάνω, θα υπάρξει και συνέχεια…

Πηγή: Wikipedia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s