The Drifters


The Drifters

Η ιστορία του rhythm and blues είναι γεμάτη από φωνητικά groups των οποίων τα ονόματα — the Orioles, the Cadillacs, the Crows, the Flamingos, the Moonglows, the Coasters, the Penguins – λατρεύονται από φανατικούς και λάτρεις του είδους. Οι Drifters είναι μέρος μίας πιο εκλεκτικής συνομοταξίας, ως το συγκρότημα που κατάφερε να χαράξει με χρυσά γράμματα το όνομά του στο χώρο του R&B, όπως επίσης και να προσδιορίσει αυτό το είδος, όχι μόνο στην αρχή της ως αμερικανικό φαινόμενο των charts στις αρχές των ’50s, αλλά να το καθιερώσει και την επόμενη δεκαετία που θα ακολουθούσε. Ο ιστορικός τους ρόλος ήταν ιδιαίτερα περίπλοκος, πρώτον γιατί έχουν δύο πολύ διαφορετικές μουσικές φάσεις και δεύτερον για την αξιοζήλευτη και περιπετειώδη μακροβιότητά τους.

Το σίγουρο είναι ότι χρησίμευσαν για να γεφυρώσουν το rhythm and blues των ’50s με τη soul μουσική των ’60s. Ενσάρκωσαν τον ήχο των φωνητικών συγκροτημάτων της Νέας Υόρκης. Το στυλ τους ήταν γλυκό, διατηρώντας όμως και το ύφος του πεζοδρομίου του R&B, καλυμμένο επιρροές από gospel.

Η ιστορία τους αρχίζει αρχές του 1953, όταν ο Clyde McPhatter, ο μελαγχολικός τενόρος και αρχηγός των Dominoes, εγκατέλειψε το συγκρότημα. Οι Dominoes τότε θα εμφανίζονταν σε μία προγραμματισμένη συναυλία στο περίφημο club Birdland της Νέας Υόρκης, χωρίς τον McPhatter, όταν ένας φανατικός ακροατής τους τον αναζήτησε στα καμαρίνια. Αυτός ο φανατικός δεν ήταν άλλος από τον Ahmet Ertegun, ένας μουσικός συλλέκτης που είχε συστήσει την Atlantic Records τέλη των ’40s. Μόλις έμαθε ότι ο McPhatter δεν ήταν πια μέλος των Dominoes, επικοινώνησε μαζί του και τον έφερε στη δισκογραφική του. Ο Ertegun έδωσε το ελεύθερο στο McPhatter να ξεκινήσει ένα δικό του group, το οποίο και ονόμασε the Drifters. Και πράγματι δε θα μπορούσε να βρει καλύτερο όνομα για το group, αφού το συγκρότημα απορροφούσε συνεχώς μέλη άλλων groups από την πρώτη στιγμή που συστάθηκε.

Όλοι εισηγμένοι στο Hall of Fame, οι διαφορετικοί lead τραγουδιστές των Drifters καλύπτουν όλη την ιστορική πορεία του συγκροτήματος που έσπασε κάθε ρεκόρ για τις συνεχείς αλλαγές των μελών του: McPhatter, Ben E. King, Rudy Lewis, Johnny Moore, Bill Pinkney, Gerhart Thrasher και Charlie Thomas. Παρ’ όλ’ αυτά η υψηλή απόδοση του συγκροτήματος ήταν δεδομένη όσο καιρό παρέμειναν στην Atlantic Records, δηλαδή από τέλη του 1953 μέχρι το 1966. Κατά τη διάρκεια εκείνης της εποχής κυκλοφόρησαν αρκετούς δίσκους που θεωρούνται ορόσημα για τη sweet soul μουσική.

Το υλικό που ηχογράφησαν οι Drifters ερχόταν από διάφορες πηγές όπως τους στιχουργούς Jerry Leiber & Mike StollerDoc Pomus and Mort Shuman και Gerry Goffin & Carole King. Όλοι είχαν βάση τη Νέα Υόρκη, γράφοντας για ρομάντζα και την καθημερινότητα της μεγαλούπολης, θέματα που οι Drifters τα ερμήνευσαν με τρομακτική πειστικότητα. Οι δίσκοι τους με τους Leiber & Stoller εισήγαγαν τον ήχο των έγχορδων και των Latin κουδουνισμάτων στο τοπίο της pop μουσικής.

Οι Drifters ήταν τόσο σημαντικοί για την Atlantic Records, ώστε ο συνιδρυτής της Ahmet Ertegun να ισχυριστεί ότι “είναι το καλύτερο συγκρότημα της εταιρείας όλων των εποχών”. Είχαν Νο1 επιτυχίες με τρεις διαφορετικούς τραγουδιστές – McPhatter, Moore και King – που και αυτό πρέπει να είναι ένα είδος ρεκόρ για αυτού του τύπου τα groups. Η εποχή του Clyde McPhatter και των Drifters, διήρκεσε μόνο από το 1953 έως το 1954 και έβγαλε τα “Money Honey” (Nο1 R&B hit), “Honey Love” και “White Christmas”. Η πρωτοποριακή doo-wop εκτέλεση του τελευταίου κομματιού έρχεται δεύτερη σε δημοτικότητα, μετά την ερμηνεία του Bing Crosby. Από κει και ύστερο ο McPhatter κατατάσσεται στο στρατό και έπειτα θα ξεκινήσει τη solo καριέρα του στην Atlantic. Με τον Ben E. King ως lead τραγουδιστή, οι Drifters άρχισαν να συνεργάζονται με τους Leiber & Stoller το 1959. Το πρώτο αποτέλεσμα της ένωσής τους ήταν το “There Goes My Baby”, ένα κλασικό pop-R&B με στροβιλίζοντες ήχους έγχορδων και ένα ρυθμό δανεισμένο από τη latin μουσική. Άλλες επιτυχίες της εποχής του King συμπεριλαμβάνουν το “Save the Last Dance for Me”, το μόνο single του συγκροτήματος που έφτασε στην κορυφή τόσο τωνpop, όσο και τωνR&B charts και το «This Magic Moment”. O King παράτησε το group για τη solo καριέρα του, ηχογραφώντας τα “Spanish Harlem” και “Stand By Me”, δύο τεράστιες και διαχρονικές επιτυχίες για τη soul.

Τον King τον αντικατέστησε ο Rudy Lewis, που τους οδήγησε στο τριών εκατομμυρίων πωλήσεων single, “Up On the Roof”, το 1962. Ακολούθησε το “On Broadway”, ένα ακόμη τραγούδι για τη ζωή στη Νέα Υόρκη με εξαιρετικά συναισθηματική φορτισμένη ερμηνεία από το Lewis, αλλά και με τολμηρή θεατρικού τύπου παραγωγή. Μόλις οι Drifters άρχισαν επιτέλους να γεύονται την επιτυχία, ο Lewis πεθαίνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών το 1964 και για μία ακόμη φορά το group χάνει μία μαγική φωνή. Ο Johnny Moore, που είχε τραγουδήσει στο παρελθόν μαζί με τους Drifters, έρχεται στο συγκρότημα και αμέσως ηχογραφούν το κλασικό best seller “Under the Boardwalk”. Η προσαρμοστικότητα και ευελιξία των Drifters ήταν δεδομένη σε όλη την πορεία τους, γεγονός που αποδεικνύει τα ψυχικά αποθέματα και πίστης σε αυτό που κάνουν και που είναι ούτως ή άλλως εμφανή και στις ηχογραφήσεις του συγκροτήματος.

Πηγή: Rock and Roll Hall of Fame

Δισκογραφία: Wikipedia

Singles discography

Year A-Side Lead singer Label Chart positions
US Hot 100 US R&B UK
1953 «Money Honey« Clyde McPhatter Atlantic 1
1954 «Lucille»
«Honey Love» 21 1
«Someday You’ll Want Me to Want You» Clyde McPhatter
«White Christmas» Bill Pinkney and Clyde McPhatter 80 5
«Such A Night» 2
1955 «Whatcha Gonna Do» Clyde McPhatter Atlantic 2
«Everyone’s Laughing»
«Adorable»/ Johnny Moore 1
1956 →»Steamboat» (B-Side) Bill Pinkney 5
«Ruby Baby» Johnny Moore Atlantic 10
«I Gotta Get Myself a Woman» Johnny Moore and Bill Pinkney 11
1957 «Fools Fall in Love» Johnny Moore 10
«Hypnotized» 79
«I Know»
«Drip Drop»/ Bobby Hendricks 58
→ «Moonlight Bay» (B-Side) 72
1959 «There Goes My Baby« Ben E. King 2 1
«(If You Cry) True Love, True Love» Johnny Lee Williams 33 5
→ «Dance With Me« (B-Side) Ben E. King 1 2 17 (as A-side)
1960 «This Magic Moment« 16 4
«Lonely Winds» 54 9
«Save The Last Dance For Me« 1 1 2
«I Count the Tears» 17 28
1961 «Some Kind of Wonderful« Rudy Lewis 32 6
«Sweets for My Sweet« 16 10
«Please Stay« 14 13
«Room Full of Tears» Charlie Thomas 72
1962 «When My Little Girl Is Smiling» Charlie Thomas 28 31
«Stranger on the Shore« Rudy Lewis 73
«Sometimes I Wonder» Ben E. King
1963 «Up on the Roof« Rudy Lewis 5 4
«On Broadway« 9 7
«If You Don’t Come Back» /
→ «Rat Race» (B-Side) 71
«I’ll Take You Home» Johnny Moore 25 24 37
1964 «Vaya Con Dios» 43
«One-Way Love» Johnny Moore 56
«Under the Boardwalk« 4 45 45
«I’ve Got Sand in My Shoes» 33
«Saturday Night at the Movies» 18 3
«The Christmas Song /I Remember Christmas»
1965 «At the Club» Johnny Moore 43 10 35
«Come On Over to My Place» 60 9
«Follow Me»
«I’ll Take You Where the Music’s Playing» Johnny Moore 51
1966 «Memories Are Made of This« 48
«Baby What I Mean» 49
1967 «Ain’t It the Truth» 36
1972 «Something Tells Me» Bell
1973 «You’ve Got Your Troubles»
«Like Sister and Brother» 7
1974 «Kissin’ in the Back Row of the Movies» Johnny Moore 83 2
«Down on the Beach Tonight» 7
1975 «Love Games» 33
«There Goes My First Love» Johnny Moore 3
«Can I Take You Home Little Girl» 10
1976 «Hello Happiness» 12
«Every Night’s a Saturday Night With You» 29
«You’re More than a Number in My Little Red Book» Johnny Moore Arista 5

Ένα σχόλιο στο The Drifters

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s