Charles Brown


Ο κύριος 'Blue-Ballad', Charles Brown

Ο Charles Brown, ο πιανίστας που θύμιζε το Nat King Cole, ήταν μέλος ενός παρόμοιου τρίο, των Three Blazers, όταν τραγουδούσε το ‘Drifting Blues’ (1945), τον πρώτο ύμνο της υπαρξιακής αναζήτησης και το ‘Merry Christmas Baby’ (1949), ενώ στη σόλο καριέρα του μεγαλούργησε με το ‘Black Night’ (1951), του Jessie Mae Robinson και το ‘Hard Times’ (1951), των Leiber & Stoller.

Ο Charles Brown ήταν από τις μεγαλύτερες φιγούρες της προ-rock and roll εποχής, στα τέλη της δεκαετίας των ’40s και αρχές ’50s. Ως μέλος των Three Blazers του Johnny Moore και μαέστρος στο δικό του τρίο και σόλο καλλιτέχνης, ο πιανίστας της Δυτικής Ακτής ηχογράφησε μία σειρά από R&B επιτυχίες σε “blue ballad” στυλ, όπως το χαρακτήριζε ο ίδιος. Αυτές ήταν μερικές από τα πιο δημοφιλή R&B singles της εποχής: “Driftin’ Blues”, “Trouble Blues” και “Black Night”. Συχνά τον θυμούνται ως τη μεγαλύτερη επιρροή του Ray Charles, επειδή ο Brown ερμήνευε με έναν άμεσο και ζεστό τρόπο και εξαιτίας αυτού του εξευγενισμένου στυλ, η μουσική του χαρακτηρίστηκε ως “nightclub blues” ή “cocktail blues”. Ο Brown επίσης έγινε γνωστός για τα εποχικά-θεματικά blues τραγούδια, ειδικά το “Merry Christmas Baby” και το “Please Come Home for Christmas”. Αν και η καταγωγή του ήταν από το Texas, ο Brown αποτέλεσε την επιτομή του απαλού και γλυκού blues ύφους, που έγινε το σήμα κατατεθέν της Δυτικής Ακτής. Κατά τα τέλη των ’40s και στις αρχές των ’50s, ο ήταν ο πιο διάσημος blues τραγουδιστής της εποχής.

Ο Brown πήρε πτυχίο στη Χημεία και έκανε πραγματικότητα -για λίγο έστω – το όνειρο της γιαγιάς του, να δουλέψει δηλαδή ως δάσκαλος και δη χημικός, πριν ξεκινήσει την καριέρα του ως μουσικός. Το 1943 μετακόμισε προς τα νότια και παρέμεινε στο in Los Angeles ένα χρόνο μετά, όπου και συμμετείχε στους Three Blazers του Johnny Moore. Ο Brown στο πιάνο και ο Moore στην κιθάρα, το τρίο ακολούθησαν το παράδειγμα του τρίο του Nat King Cole, στο οποίο ήταν και μέλος ο αδερφός του Moore, ο Oscar. Ηχογράφησαν γαια πολλές δισκογραφικές εταιρείες και η επιτυχία τους ήρθε με τα “Driftin’ Blues”, “New Orleans Blues”, “More Than You Know” και “Merry Christmas Baby”, τέσσερα από τα δεκατρία Top Ten R&B hits του συγκροτήματος πριν ο Brown φύγει για να κάνει το δικό του, το 1948. Όταν ήταν ακόμη στην Aladdin Records, ο Brown έκανε τεράστια επιτυχία με το “Trouble Blues” και “Black Night”, τα οποία και σκαρφάλωσαν στα R&B charts για 15 και 14 εβδομάδες, αντίστοιχα.

Τα γλυκά blues του Brown ξέφτισαν μπροστά στην εκρηκτική επανάσταση του rock and roll των ’50s, αλλά συνέχισε να ηχογραφεί σε εταιρείες όπως τις Aladdin, King, Jewel και Imperial. Η διαρκής δημοτικότητα των κλασικών χριστουγεννιάτικων τραγουδιών -«Merry Christmas Baby” και “Please Come Home to Christmas»- ανέβαζε το κασέ του σε ετήσια βάση, αφού το τελευταίο μάλιστα έμπαινε στα εποχικά charts επί δέκα συναπτά έτη. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του ο Brown έκλεινε σταθερά εμφανίσεις σε clubs, αλλά και το ενδιαφέρον των Ευρωπαϊκών δισκογραφικών ήταν επίσης μεγάλο. Μάλιστα η πορεία του Brown ξαναπήρε τα πάνω της στα τέλη της δεκαετίας των ’80s και αρχές των ’90s. H Alligator Records επανακυκλοφόρησε το One More for the Road, μία εξαιρετική συλλογή κλασικών κομματιών του είδους, που κέρδισε πολύ θετικές κριτικές. Έκανε μία σειρά από καλοστημένα albums -συμπεριλαμβανομένου του κλασικού Αll My Life – για την εταιρεία Bullseye Blues, θυγατρική της Rounder. Ο Brown εμφανίστηκε με την άλλη μεγάλη και τρανή Ruth Brown στο ντοκιμαντέρ του PBS That Rhythm…Those Blues. Η Bonnie Raitt τον πήρε μαζί της στην περιοδεία της στις αρχές των ’90s. Το 1997 βραβεύθηκε με το National Heritage Fellowship για την τεράστια προσφορά του στη μουσική και τον πολιτισμό των Η.Π.Α από τη National Endowment for the Arts σε μία τελετή στο Λευκό Οίκο.

Πηγή: Rock and Roll Hall of Fame

Δισκογραφία: Wikipedia

Original albums

  • 1961 Charles Brown Sings Christmas Songs (King)
  • 1964 Boss of the Blues (Mainstream)
  • 1965 Ballads My Way (Mainstream)
  • 1969 Legend! (Off-Beat)
  • 1971 Blues N’ Brown (Modern/Kent)
  • 1978 Music Maestro, Please (Big Town Records)
  • 1986 One More for the Road (Blue Side; later reissued by Alligator Records)
  • 1990 All My Life (Bullseye Blues)
  • 1992 Someone To Love (Bullseye Blues)
  • 1994 Just A Luck So and So (Bullseye Blues)
  • 1994 Charles Brown’s Cool Christmas Blues (Bullseye Blues)
  • 1994 These Blues (Verve/Gitanes)
  • 1996 Honey Dripper (Verve/Gitanes)
  • 1998 So Goes Love (Verve)
  • 1999 In A Grand Style (Bullseye Blues)

Compilations and others

  • 1995 Snuff Dippin’ Mama (w/Johnny Moore’s 3 Blazers) (Nigh Train International)
  • 1995 Walkin’ in Circles (w/Johnny Moore’s 3 Blazers) (Nigh Train International)
  • 1996 Johns – Original Motion Picture Soundtrack (Varese Sarabande VDS-5778)
  • 1998 1944-1945 (Classics)
  • 1999 Blue Over You – The Ace Recordings (Westside)
  • 2004 Alone at the Piano (Savoy Jazz)

2 σχόλια στο Charles Brown

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s