Rhythm and Blues Hits


Όπως σε κάθε μουσικό είδος, έτσι και εδώ θα προσπαθήσουμε να καταγράψουμε τις μεγαλύτερες επιτυχίες και κυρίως αυτές που θεωρήθηκαν ορόσημο για το rhythm and blues. Με πρόγονο τα blues και κυρίως τη swing jazz, αλλά και με απογόνους τη soul και το rock and roll, τα rhythm and blues διαθέτουν ευρεία γκάμα ακουσμάτων, με σκοπό να σε κάνουν να χορέψεις ή έστω να κουνηθείς ρυθμικά, να νιώσεις το ρυθμό και φυσικά το groove.

Caldonia – Louis Jordan

Το 1945 o Louis Jordan – ο πιο πετυχημένος R&B Μουσικός για τη δεκαετία των ’40s και πατέρας του rhythm and blues – έφτασε για πέμπτη φορά στο Νο1 των μέχρι τότε επονομαζόμενου  «Race Records» chart, με το «Caldonia». Κυκλοφόρησε το Μάιο του 1945 και μέσα σε ένα μήνα έφτασε στην κορυφή,παραμένοντας εκεί για 7 ολόκληρες εβδομάδες. Στο δε pop chart (ενδεικτικά πωλήσεων στο ακροατήριο των λευκών) το κομμάτι έφτασε στο Νο6 με τον τίτλο «Caldonia Boogie».

Το τραγούδι φημολογείται το έγραψε η σύζυγός του Fleecie Moore. Ωστόσο είναι πολύ πιθανόν να ήταν προϊόν του Jordan, που συχνά χρησιμοποιούσε το όνομα της γυναίκας του για να μπορεί να συνεργάζεται και με άλλους μουσικούς εκδότες. Είχε μάλιστα δηλώσει κάποια στιγμή ότι, «Το όνομα της Fleecie Moore είναι επάνω στο τραγούδι, αλλά δεν είχε καμμία σχέση με αυτό. Ήταν η σύζυγός μου εκείνη την περίοδο και απλά βάλαμε το δικό της όνομα. Δεν είχε ιδέα πώς γράφεται μουσική».

Όλοι πάντως θα το θυμούνται για το στίχο, «Caldonia! Caldonia! What makes your big head so hard?»

The Honeydripper – Joe Liggins and His Honeydrippers

Θεωρείται ως η «πιο πρώιμη επιτυχία για το R&B» και ως τέτοια είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια που έθεσαν τη βάση για την εξέλιξη του rock and roll. Εκτός από τις 18 εβδομάδες στα R&B charts το 1945, κατάφερε να ανέβει και στο Νο13 στο pop chart του Billboard.

Ο Liggins ισχυρίζεται ότι το έγραψε το 1942, παίζοντας πιάνο στο Los Angeles με ένα group ονόματι California Rhythm Rascals και η μελωδία του βασίζεται σε ένα παραδοσιακό τραγούδι με τίτλο «Shortnin’ Bread«. Κάποιοι χορευτές το έβαλαν στην παράστασή τους the Texas Hop και τότε ο Liggins έγραψε και τους στίχους για να ταιριάζει με τη μελωδία. Η λέξη «honeydripper» ήταν στην αργκό των μαύρων ο «γλυκούλης» και ήταν ήδη το παρατσούκλι του πιανίστα Roosevelt Sykes.

Ο Liggins προσπάθησε να πείσει τον αρχηγό της μπάντας του Sammy Franklin, να το ηχογραφήσει αλλά εκείνος αρνήθηκε και τότε ήταν που ο Liggins έκανε το δικό του κουαρτέτο με τους Willie Jackson (alto sax και clarinet), James Jackson Jr. (tenor sax) και έναν μπασίστα . Το τραγούδια τελικά το άκουσε ο  Leon Rene και ιδιοκτήτης Exclusive Records, ο οποίος και ήθελε να το ηχογραφήσει όλο, έστω και αν στις ζωντανές εμφανίσεις το κομμάτι διαρκούσε δεκαπέντε λεπτά. Μετά από πρόταση του Liggins κόπηκε στα 6 λεπτά και ηχογραφήθηκε από  3 λεπτά σε κάθε πλευρά του δίσκου. Το κομμάτι έγινε αμέσως επιτυχία και ακουγόταν σε κάθε δισκοπωλείο, κουρείο, ταβερνείο και λουστράδικο στο περίφημο Central Avenue του Los Angeles και πόλος έλξης για τους στρατιώτες που επέστρεφαν από τον Ειρηνικό, που διψούσαν για νυχτερινή διασκέδαση.

Teardrops from My Eyes – Ruth Brown

Γράφτηκε από το Rudy Toombs και ήταν η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Ruth Brown, που την καθιέρωσε ως σημαντική καλλιτέχνιδα στο χώρο του rhythm and blues. Ηχογραφήθηκε για την Atlantic Records στη Νέα Υόρκη το Σεπτέμβριο του 1950 και κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο, για να σκαρφαλώσει την κορυφή του BillBoard R&B chart για έντεκα συνεχείς εβδομάδες! Ήταν μάλιστα και το πρώτο 45άρι που κυκλοφόρησε η Atlantic. Η τεράστια επιτυχία της έφερε και το παρατσούκλι «Miss Rhythm» και μέσα σε λίγους μήνες η Ruth Brown έγινε γνωστή και ως η Βασίλισσα του R&B.

Sixty Minute Man – The Dominoes

Άλλος ένας προπομπός του rock and roll, το Sixty Minute Man κυκλοφόρησε το 1951, έμεινε κολλημένο στην κορυφή των R&B charts για 14 εβδομάδες και ήταν από τα πρώτα τραγούδια μαύρης μουσικής που πήγε εξίσου καλά και στα pop charts. Θα το θυμόμαστε επίσης και ως ένα από τα πρώτα κομμάτια με διπλή ερμηνεία, κοινή πρακτική στις κατοπινές επιτυχίες των μαύρων καλλιτεχνών. Οι Dominoes ήταν το φωνητικό συγκρότημα του Clyde McPhatter (και κατοπινός αρχηγός των Drifters). Ηχογράφησαν το κομμάτι το 1950, χρησιμοποιώντας τη μπάσα φωνή φωνή του Bill Brown, αντί για του τενόρου McPhatter και περιγράφει (μάλλον εξυμνεί) τις ερωτικές ικανότητες ενός άντρα. Αυτές οι περιγραφές ήταν συχνές στα πρώτα blues τραγούδια. Αρχικά το τραγούδι είχε απαγορευθεί από πολλούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, αφού θεωρήθηκε πολύ προχωρημένο για την εποχή του. Ωστόσο η αξία του βασίστηκε στο γεγονός ότι κατέλυσε τα όρια μεταξύ blues και gospel ερμηνείας, οι στίχοι του πήγαν ένα βήμα πιο πέρα αυτό που εθεωρείτο επιτρεπτό και κέρδισε την αποδοχή τόσο των λευκών όσο και των μαύρων ακροατών. Πολύ αργότερα αυτός ο δίσκος των Dominoes θα χαρακτηριζόταν ως ο πρώτος rock and roll δίσκος.

3 o’Clock Blues – B.B. King

Παρόλο που δεν είχε μεγάλη παραμονή στα R&B charts όπως τα περισσότερα από τα επιλεγμένα κομμάτια αυτής της λίστας, παρόλο που θα ταίριαζε καλύτερα σε μία αντίστοιχη λίστα για τα blues, αφού δεν έχει το χαρακτηριστικό ήχο του rhythm and blues, δε θα μπορούσε να λείπει η πρώτη και μεγαλύτερη επιτυχία του B.B. King. Το «3 O’ Clock Blues» αποτελεί το ντεμπούτο του B.B. King και ηχογραφήθηκε το 1951. Πήγε κατευθείαν στο Νο1 των R&B charts και παρέμεινε εκεί για 5 εβδομάδες και είναι το πιο πετυχημένο κομμάτι του σε αυτή την κατηγορία. Σε αυτή την ερμηνεία του ο B.B. King χρησιμοποιεί την τεχνική melisma, με την οποία μία απλή συλλαβή μετατρέπεται σε μελωδική φράση. Στη συγκεκριμένη εκτέλεση σταματάει στη μέση του τραγουδιού για να θυμηθεί τα ‘παλιά’, δηλαδή την ανέχεια και τις κακουχίες εκείνης της εποχής.

The Things That I used to do – Guitar Slim

Το τραγούδι γράφτηκε από τον Guitar Slim (ή αλλιώς Eddie Jones), ενώ την παραγωγή είχε αναλάβει ο τότε νέος και άσημος Ray Charles. Κυκλοφόρησε από την Specialty Records το 1954 και έγινε τεράστια επιτυχία αφού παρέμεινε στα rhythm and blues charts για 42 εβδομάδες. Ως μπλουζίστας ο Guitar Slim ήταν δεδομένο ότι δε θα έκανε επιτυχία στους αγρότες του Νότου, όμως στο Βορρά το έπαιζαν ολημερίς και ολονυχτίς οι σταθμοί κάνοντας επιτυχία σε όλη την Αμερική. Το κομμάτι έχει στηθεί από τον Charles έτσι ώστε το πιάνο να αποπνέει μία θρησκευτικότητα και από την άλλη η φωνή του καλλιτέχνη να έχει φιλοσοφική διάθεση, που τελικά του έδωσαν μία δυνατή αίσθηση gospel. Και κάτι λίγα για την ιστορία της ηχογράφησης, όπου χρειάστηκε αρκετές φορές να ερμηνευθεί μέχρι να καταλήξουν στην τελική κόπια, αφού ο Guitar Slim σταματούσε κάθε τρεις και λίγο για να το πάει πάλι από την αρχή. Στο κλείσιμο του κομματιού ακούγεται ένα «yeah!» και είναι του ενθουσιασμένου Ray Charles, ο οποίος συνειδητοποιεί ότι τελικά τα κατάφεραν.

Shake, Rattle and Roll – Big Joe Turner

Στις αρχές του 1954, ο Herb Abramson της Atlantic Records πρότεινε στο Stone να γράψει ένα πιο γρήγορο blues κομμάτι για τον Big Joe Turner. Ο Stone ζορίστηκε μέχρι να καταλήξει στο «shake, rattle and roll». Ωστόσο, η φράση είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν. Το 1919, ο Al Bernard ηχογράφησε ένα τραγούδι για τον τζόγο και τα ζάρια, με τον ίδιο ακριβώς τίτλο για να υπονοήσει την κίνηση και τον ήχο της κίνησης του πετάγματος των ζαριών από το ποτήρι. Η φράση είχε επίσης ακουστεί και στο «Roll The Bones» από the Excelsior Quartette το 1922.

Η εκδοχή του Turner ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 15 Φεβρουαρίου το 1954 και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Έφτασε στο Νο1 του Billboard R&B chart τον Ιούνιο, αλλά δεν έκανε επιτυχία στο λευκό ακροατήριο. Το τραγούδι στην αυθεντική αυτή εκδοχή έχει αρκετά σεξουαλικά υπονοούμενα. Αρκετοί, μάλιστα, στίχοι αλλάχθηκαν στη μεταγενέστερη εκδοχή του Bill Haley. Η χορωδία που ακούγεται να λέει «shake, rattle and roll» αναφέρεται σε  μία θορυβώδη ερωτική συνεύρεση και ο ίδιος ο Turner αυτο-λογοκρίθηκε, τροποποιώντας κάποιους στίχους που ίσως ήταν ιδιαίτερα πικάντικοι για το κοινό.

Who Do You Love – Bo Diddley

Το «Who Do You Love?» γράφτηκε και ηχογραφήθηκε το 1956 από τον Bo Diddley. Ο δίσκος είχε τον κιθαρίστα που έπαιζε μαζί του Jody Williams. Ο τίτλος του τραγουδιού είναι λογοπαίγνιο και αναφέρεται σε μία αφρο-αμερικανική παράδοση, τη λαϊκή μαγεία hoodoo. Σε αυτό ο Diddley λέει ότι φοράει μία κόμπρα για γραβάτα, και έχει ένα σπίτι κτισμένο από φίδια, με καμινάδα από κρανία. Το περιοδικό Rolling Stone το κατέταξε στο Νο132 στη λίστα του με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών. Το κομμάτι διασκευάστηκε από δεκάδες άλλους καλλιτέχνες όπως τους The Jesus and Mary Chain, The Doors, The Grateful Dead, Patti Smith, The Rolling Stones, The Yardbirds, The Raconteurs, Rory Gallagher, Jack Johnson κ.α.

Blueberry Hill – Fats Domino

To «Blueberry Hill» πρωτοκυκλοφόρησε το 1940 και μάλιστα ηχογραφήθηκε 6 φορές από διαφορετικούς καλλιτέχνες, την ίδια χρονιά. Η εκδοχή του Louis Armstrong, το 1949 το έφτασε στο Billboard Top 40. Όταν όμως το παρέλαβε το 1956 ο Fats Domino έγινε επιτυχία σε όλη τη χώρα και μετατράπηκε σε ένα κλασσικό rock and roll τραγούδι. Έφτασε στο Νο2 για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες στο Billboard Top 40 και αναδείχθηκε στην πιο δημοφιλή pop επιτυχία της εποχής, ενώ παρέμεινε στο Νο1 οκτώ (μη συνεχόμενες) εβδομάδες στα R&B charts. Σύμφωνα με το περιοδικό Rolling Stone, η εκδοχή του γλυκούλη – χοντρούλη φιγουράρει στο Νο81 της λίστας με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών.

Searchin’ – The Coasters

Η συνεργασία των Coasters με τους παραγωγούς Leiber και Stoller είχε άμεση επιτυχία. Μαζί δημιούργησαν μία σειρά από ευδιάθετα κομμάτια που περιέγραφαν ιστορίες, που αποτέλεσαν μερικά από τα πιο διασκεδαστικά τραγούδια της αυθεντικής rock and roll εποχής. Η μεγάλη τους επιτυχία ήρθε το 1957 με το διπλής όψεως single «Young Blood»/»Searchin». To Searchin’ ήταν το πρώτο τραγούδι του group που μπήκε στο U.S. Top 10 hit και παρέμεινε στα R&B charts για 13 εβδομάδες χρήζοντας το ως τη μεγαλύτερη επιτυχία για R&B single της χρονιάς εκείνης.

All Star Jam – «Legends of Rock ‘n’ Roll»

Αν και η δεκάδα έκλεισε αισίως με τους Coasters, θα προστεθεί αυθαίρετα, αλλά με μία καλή δικαιολογία το τελευταίο κομμάτι. Πρόκειται για ένα απόσπασμα μιας εκρηκτικής εμφάνισης των ογκόλιθων του rhythm and blues και του rock and roll. Πρόκειται για ένα από τα πιο απολαυστικά τζαμαρίσματα του είδους και είναι όλοι οι μεγάλοι επί σκηνής. Καλή ακρόαση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s